Ο Γιάννης Πήλιουρας είναι υποψήφιος με τον Γιάννη Φωστηρόπουλο στο Παλαιό Φάληρο.

Στο Παλαιό Φάληρο έχεις την αίσθηση του παλιού όπου κι αν γυρίσεις το μάτι σου. Μια αίσθηση της προηγούμενης γενιάς, των ξεριζωμένων από την Πόλη και τη Μ. Ασία, με μαγαζιά που παραπέμπουν στη χαμένη αίγλη του Ελληνισμού.

Όλα αυτά τα χρόνια αναρωτιόμουν που βρίσκονται οι Νέοι της δικής μου γενιάς αλλά και μικρότεροι μέσα στο Φάληρο. Στέκια και μαγαζιά ορόσημα έχουν κλείσει προ πολλού, ενώ όσα ανοίγουν δεν μπορούν να διακριθούν για τη φαληρική τους ταυτότητα.

Έτσι, οι νέοι Φαληριώτες γυρνούν την πλάτη στο Παλαιό Φάληρο και προτιμούν την Πλατεία Νέας Σμύρνης, τη Γλυφάδα ή ακόμα και τον Άλιμο για την αναψυχή τους.

Αυτή τη θλιβερή διαπίστωση, οφείλουμε να την κάνουμε όλοι όσοι νοιαζόμαστε για την πόλη μας. Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας είναι μοναδικά! Κι όμως. Συνεχίζουμε να εθελοτυφλούμε, παρεμποδίζοντας κάθε νέα προσπάθεια προκειμένου το Παλαιό Φάληρο να γίνει τόπος αναψυχής και διασκέδασης για όλες τις ηλικίες.

Η επόμενη μέρα στο Παλαιό Φάληρο πρέπει να φέρει πρωτοβουλίες με κεντρικούς πρωταγωνιστές τους νέους επιχειρηματίες που θα πρέπει να διευκολύνει η Δημοτική αρχή αλλά και οι ίδιοι οι κάτοικοι προκειμένου να επενδύσουν στην γειτονιά μας, με ποιοτικά χαρακτηριστικά, αντίστοιχα άλλων δήμων.

Είναι κρίμα, οι νέοι του Φαλήρου να αποξενώνονται από την ίδια τους τη γειτονιά!

2 Replies to “Γιάννης Πήλιουρας: Πως το Παλαιό Φάληρο θα ξαναγίνει νεανικό

  1. Το Παλαιό Φάληρο αγαπητοί μου δεν φημίζεται για χορός αναψυχής και μόνο !!!!τα εμπορικά καταστήματα δεν μας ενδιαφέρουν ;;;που φεύγουν οι συνδημότες μας σε άλλες περιοχές με αποτέλεσμα να αιμορραγούν καθημερινά !!!αρκετα όλο το Παλαιό Φάληρο γέμισε με καφέ-αρτοποιία -ζαχαροπλαστεία κτλ θα έπρεπε να γινη εξολοκλήρου πεζόδρομος θα εξυπηρετούσε περισσότερο ‘’τουρισμό !!!!

  2. Συμφωνώ απολύτως, κάτοικος και δημότης Π. Φαλήρου από το 1970, προτιμώ να πηγαίνω Ν. Σμύρνη και Γλυφάδα παρά Αγ. Αλεξάνδρου για καφέ ή φαγητό. Θα ήθελα να προσθέσω την χαμηλή αισθητική των καφέ/μπάρ/εστίαση της Αγ. Αλεξάνδρου και των ελάχιστων αντίστοιχων μαγαζιών της Παναγίτσας, που δίνουν την εντύπωση ότι είναι στημένα στο πόδι. Για παράδειγμα υπάρχουν λογής και λογής υλικά στέγασης και οριοθέτησης καθως και καθισμάτων ή διακόσμησης του εξωτερικού χώρου ενός καφέ/μπαρ. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα ίδια μαγαζιά γνωστών αλυσίδων καφε/εστίασης σε άλλους Δήμους (όπως Χαλάνδρι, Μαρούσι) ντρέπεσαι να πατήσεις, την ίδια στιγμή σε αυτά της Αγ Αλεξάνδρου δεν σου κάνει αίσθηση να καθίσεις.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *